فریاد زیر آب...

فریاد زیر آب...
زمان که می گذرد انسان ها هم عوض می شوند. گذر زمان دردها را التیام نمی بخشد. شاید حتی آن ها را عمیق تر هم می کند. منتها مدل رنج کشیدن و ناراحتی ها و دل گرفتگی ها و دلتنگی ها عوض می شود. روزی می رسد که با خودمان نیز غریبه می شویم. چه بد است ایمان داشتن به اصولی در زمانه ای و بی اعتبار شدن همه آنان پیش چشمت در زمانه ای دگر.
احساس تلخ گذر زمان هنگامی رخ می دهد که می بینی و می فهمی که هیچ چیز ثابت و پایدار نیست و چه راحت همه چیز در گذر است . گاه لبخند می زنیم و به آغوش گرم فکر می کنیم و گاه چشمانمان خشک نمی شود. زمان که می گذرد هر جسمی، کوچه ای ، خیابانی، آهنگی، نوشته ای و هر چیز دیگری تو را به یاد گذشته می اندازد.
زمان التیام نمی بخشد فقط تو را به جلو می برد و هر چه فاصله می گیری درد در گوشه ای بیشتر از قبل خودش را رشد می دهد و موذیانه به تو لبخند می زند . لبخندی به تلخی اسپرسویی تلخ. تلخی ای تا آخر عمر زیر زبان ....
زمان که می گذرد فریاد هایت دیگر کسی نمی شنود
فریاد بزن زیر آب.....

جوان ایرانی ،پیش به سوی پیشرفت...