ح. و. د ....

صداى ناله هاى جر خورده مان
روزگاريست از قلب گوش ها افتاده است!
نه صدايى رسا داشتيم كه در گوش ها ماندگار باشد!
نه شنونده هايى تيزى كه صداى ما را در گوش هايشان بازتاب دهند!
ما مانديم با دهانى باز از اين شگفتى ها!
كه ناچارا چسب خورد!
ما مانديم با صدايى گرفته از اين فرياد ها!
كه ناچارا خفه شد!
ح.و.د

جوان ایرانی ،پیش به سوی پیشرفت...