"نیاز به رویکردی ویژه برای طرح #مطالبات دانشجویی"

"نیاز به رویکردی ویژه برای طرح مطالبات دانشجویی"

تقریبا هشت دهه از شکلگیری اولین دانشگاه کشور میگذرد. تاسیس دانشگاهها در شهر تهران و به تبع آن در سرتاسر کشور، منجر به ورود مفاهیم نوینی به جامعهی در حال گذار آن زمان ایران شد. همچنین میتوان ریشههای گفتمان دانشگاهی ایران را در شرایط آن زمان کشور جست و جو کرد؛ شرایطی که دانشگاه برای پرورش نیروهایی متخصص شکل گرفت تا مسیر توسعهی کشور را هموار نمایند. اما دانشگاه صرفا ماوایی برای تولید علم نشد، بلکه توانست در فضای فرهنگی، سیاسی و زیست جامعهی ایران نیز تاثیر گذار شود. در چنین شرایطی دانشجو خود را به عنوان نیرویی مدرن و پیشرو به جامعه معرفی نمود. برای نمونه میتوان به نقش دانشگاه به عنوان یکی از پایگاههای انقلابیهای سال پنجاه و هفت اشاره کرد.
دانشگاه با مفاهیم گستردهاش برای آنکه بتواند کشور را در مسیر رشد و بالندگی قرار دهد، نیازمند بستری مناسب است؛ بستری با امکانات علمی در خور، فضای باز و امن برای رشد نحلههای فکری متفاوتی که بتوانند به فعالیتهای قانونی خود بپردازند، مدیریتی با سیاستهای عدالتمحور و ... .
متاسفانه در یک دههی گذشته چنین نگاهی به دانشگاه تا حدودی مورد غفلت قرار گرفته است. حتی جریاناتی با سیاستهای ویرانگر خود، کمر همت به نابودی دانشگاه بستند، که در نتیجه دانشگاههای کشور با کاهش رتبهی علمی، انفعال، تبدیل فضای شاداب دانشگاهی به فضایی مرده، افزایش فشارهای روحی و روانی بر دانشجویان و .... روبهرو شدند، به طوری که از تاثیر دانشگاه بر روی جامعه کاسته شد تا این که هم اکنون صرفا به عنوان نهادی تاثیرپذیر، آسیبهای اجتماعی در آن باز تولید میگردد.

در ادوار مختلف انتخابات ریاست جمهوری، دانشجویان به عنوان قشر فرهیختهی جامعه نقش پررنگی در فضای سیاسی ایران عزیز ایفا نموده و بعضا به صورت مستقیم بر جریان انتخابات تاثیرگذار بودهاند. اکنون دانشگاهیان در شرایطی که در فضای داخل دانشگاه با مشکلات فراوانی روبرو هستند، لازم است رویکرد ویژهای برای طرح مطالبات دانشجویی در فضای انتخاباتی پیش رو داشته باشند. با طرح، بررسی و نشر مطالبات دانشجویی، میتوان به شکلگیری برنامههای متناسب با چنین مطالباتی در دولت دوازدهم امید داشت.