اعتراضات سراسری

نبود فضای تنفس اجتماعی:

کاری به این که آیا ریشه تطاهرات اخیر اعتراض به وضعیت اقتصادی، بیکاری، فقر، تبعیض طبقاتی و فساد است یا ریشه های سیاسی و جناحی دارد ندارم چرا که در تمام اعتراضات هر دو عامل کم و بیش دخیل هستند. این بار سیاست گذاری های اشتباه اقتصادی مکتب نیاوران که فشار بیشتر را به طبقه پایین دست جامعه وارد کرده است بیشتر از قبل مشهود است. از طرف دیگر ما در دولت های نهم و دهم شاهد وضع بدتری بودیم ولی اعتراضی هم ندیدیم که خود جای بحث دیگری دارد. شفافیت بودجه را دلیلی برای عقده گشایی های سیاسی نیز می دانم.
فارغ از این دو بحث، نکته ای که می خواهم به آن اشاره کنم نبود نهادهای مستقل، غیر حاکمیتی و غیر دولتی است که به عنوان ناظر، وضعیت جامعه را پایش نمایند. درست است که نطام های ایدئولوژیک هیچ علاقه ای به این نهادهای مستقل ندارند و این که مردم بتوانند "نه" بگویند و یا نظری مخالف داشته باشند به واقع در چنین نظام های سیاسی قابل قبول نیست اما اشکال کار همین جاست. نهادهای خودساز و تربیت شده این نظام ها هیچ گاه جایگزین نهادهای مستقل نخواهند شد.
تظاهرات اخیر را در واقع تلمباری از "نه نگفتن"ها می دانم که این گونه و به صورت رادیکال بروز داده است چرا که اجازه بروز "عادی" آن حتی در شهرهای کوچک نیز سلب شده است. این که اعتراضات در شهرستان ها شدیدتر از تهران است خود دلیل روشنی است که جنس "نه نگفتن" در کشور یکسان است.
دومینوی اعتراضات اخیر به حاکمیت این را گفت که مردم نسبت به حاکمیتی که می خواهد همه را یک شکل کند خواهد ایستاد. این اعتراضات رادیکال ترین شکل "نه گفتن" بود و مقصر آن نیز خود نظام است چرا که #توجه به #مردم را از مدل حاکمیتی خود حذف کرده بود.
امیدوارم حاکمیت و هردو جناح به جای فیلتر کردن مردم خود را فیلتر کنند و فریاد مردم را بشنوند و به ناکارامدی خود در ایجاد فضای تنفس پی ببرند و در اینده شاهد گشایش های مدنی در سطح جامعه باشیم.
سوالی که هست ایا اگر در دهه های اخیر شکاف های کوچک اجتماعی پر می شد و گفتگوی ملی برقرار می شد و همه می توانستند نظر خود را بیان نمایند امروز شاهد این گسل های بزرگ فکری و رفتاری بودیم؟!
مردم از وضعیت موجود خسته شده اند و این پیام را باید ان ها که سیاست گذاری ها را تعیین و الگوهای اسلامی ایرانی را در حال تبیین هستند دریافت کرده باشند.
مردم ما بال پرواز ندارند، پس به مرگ راضی هستند.... مرگی که گاه سکوت، گاه گوشه نشینی و گاه آتش می شود.

جوان ایرانی ،پیش به سوی پیشرفت...